Rodzaje cukrzycy

Cukrzyca typu 1

Cukrzyca typu 1, zwana również insulinozależną lub typu dziecięcego jest powodowana całkowitym brakiem insuliny na skutek uszkodzenia odpowiednich komórek trzustki. Występuje ona głównie u dzieci i młodzieży, stąd jej nazwa. Proces powstawania choroby nie jest do końca znany, wiadomo jedynie, iż jest ona uwarunkowana genetycznie, co skutkuje zaburzeniami mechanizmu odpornościowego i w efekcie uszkodzeniem komórek beta trzustki. Naukowcy sądzą, że może to być skutek współdziałania kilku niekorzystnych czynników - genów, niektórych wirusów (np. różyczki, cytomegalii) i składników diety (ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy typu 1 łączono np. fakt karmienia noworodków mlekiem krowim). Cukrzyca typu 1 to co dziesiąty przypadek tej choroby. Z reguły pojawia się ok. 10. roku życia, jednak, jak ostrzegają lekarze, w ostatnich latach coraz częściej dotyka młodsze dzieci. Leczenie polega na podawaniu insuliny.

Cukrzyca typu 2

Cukrzyca typu 2, zwana także insulinoniezależną to najbardziej rozpowszechniona postać tej choroby, ponad 90% przypadków cukrzycy, to właśnie ten typ. Przyczyną owej choroby jest zazwyczaj zaburzenie wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki lub wykorzystania insuliny przez tkanki. Cukrzyca tego typu występuje najczęściej u osób starszych, otyłych lub z innymi zaburzeniami metabolizmu. W jego wczesnej fazie stężenie insuliny często jest bardzo duże. Problem w tym, że nawet to nie wystarcza do utrzymania poziomu cukru w ryzach. Bo, po pierwsze, o wiele więcej glukozy jest wytwarzane przez wątrobę, a po drugie (i to jest główny kłopot z tą postacią cukrzycy), komórki organizmu uodparniają się na insulinę - przestają na nią reagować.
Z czasem trzustkowe zapasy insuliny się wyczerpują i ilość tego hormonu się zmniejsza. To sprawia, że cukru w naszej krwi jest więcej i więcej.

Cukrzyca wtórna typu III

Wynika z współwystępowania innej choroby. Wśród zaburzeń mogących wywołać cukrzyce wymienia się:

• choroby trzustki: zapalenia, stany po chirurgicznym wycięciu tego narządu;
• choroby wątroby: zapalenia, marskość;
• zaburzenia endokrynologiczne wydzielania: przysadki mózgowej, tarczycy, nanerczy;
• zaburzenia funkcji receptora insulinowego;
• cukrzycę wywołaną wadliwym żywieniem (malnutrition related diabetes mellitus - MRDM), która występuje wśród ubogich trzeciego świata i spowodowana jest albo zwłóknieniem trzustki albo niedoborem białka.

Wyleczenie choroby podstawowej, a w szczególności zaburzeń endokrynologicznych, powoduje najczęściej całkowite ustąpienie cukrzycy.

Cukrzyca ciężarnych

Cukrzyca po raz pierwszy rozpoznana w ciąży i występująca do momentu urodzenia dziecka. Jest przejściowym zaburzeniem, rozpoznawanym na podstawie podwyższonego stężenia glukozy we krwi (któremu może towarzyszyć obecność glukozy w moczu), pojawiające się u zdrowych dotąd kobiet i ustępujące całkowicie po zakończeniu ciąży. W grupie kobiet z cukrzycą ciężarnych istnieje wyższe ryzyko zachorowania w przyszłości na cukrzycę w porównaniu z kobietami bez tego powikłania. Leczenie tej postaci cukrzycy powinno być prowadzone tylko w wyspecjalizowanych ośrodkach ginekologiczno-diabetologicznych.